فاصله سنج لیزری ابزاری است که از لیزر برای اندازه گیری دقیق فاصله تا یک هدف استفاده می کند. هنگامی که فاصله سنج لیزر در حال کار است ، پرتوی لیزر بسیار نازکی به هدف ساطع می کند و عنصر فوتوالکتریک پرتوی لیزر را که توسط هدف منعکس می شود ، دریافت می کند. تایمر زمان انتشار تا دریافت پرتوی لیزر را اندازه گیری می کند و فاصله ناظر تا هدف را محاسبه می کند.
اگر لیزر به طور مداوم ساطع شود ، محدوده اندازه گیری می تواند به حدود 40 کیلومتر برسد و می توان آن را شبانه روز کار کرد. اگر لیزر پالس شود ، دقت به طور کلی کم است ، اما می توان دقت نسبی بهتری را در اندازه گیری از راه دور بدست آورد.
لیزر در جهان در سال 1960 توسط میمن ، دانشمند شرکت هواپیمایی هیوز ، با موفقیت تولید شد. بر این اساس ، ارتش ایالات متحده به سرعت تحقیقاتی را در مورد دستگاه های لیزر نظامی انجام داد. در سال 1961 ، یک مسافت یاب لیزری نظامی آزمایش نمایشی ارتش آمریکا را پشت سر گذاشت و فاصله یاب لیزر به زودی به ترکیبی عملی تبدیل شد.
مسافت یاب لیزر دارای وزن کم ، اندازه کوچک ، کارکرد ساده ، سریع و دقیق است و خطای آن تنها یک پنجم تا یک صدم فاصله سنج نوری دیگر است ، بنابراین به طور گسترده ای در نقشه برداری زمین ، نقشه برداری از میدان جنگ ، تانک ها استفاده می شود ، اندازه گیری برد اهداف توسط هواپیماها ، کشتی ها و توپخانه و همچنین اندازه گیری ارتفاع ابرها ، هواپیماها ، موشک ها و ماهواره ها. این یک تجهیزات فنی مهم برای بهبود دقت در تانک های بالا ، هواپیماها ، کشتی ها و توپخانه است.
با توجه به تنظیم قیمت پایین دستگاه های دور یاب لیزری ، به تدریج از دستگاه های دور یاب لیزر در صنعت استفاده می شود. تعدادی دور یاب مینیاتوری جدید در داخل و خارج از کشور ظهور کرده اند که دارای مزایای سرعت سریع ، اندازه کوچک و عملکرد قابل اطمینان هستند. آنها می توانند به طور گسترده ای در اندازه گیری و کنترل صنعتی ، معادن ، بنادر و سایر زمینه ها استفاده شوند.
